Beşiktaş veya Ortaköy merkeze yürüme mesafesinde, bildiğiniz yoga ve pilates merkezleri var mı? Peki ya özel ders verenler? Önerilerinizi bekliyorum…

Efe Yaş Üzüm ailesi, bir meze yarışması düzenliyor. Birinciye 10.000 TL, ikinciye 5.000 TL, üçüncüye ise 3.000 TL ödül var. Hiç fena değil. Ama son katılma tarihi 30 Temmuz! Keşke daha erkenden haberimiz olsaydı… Geçen senelerde yapılan mezelerle bir video hazırlamışlar. Öyle güzel ve değişik mezeler gözüküyor ki; insanın gözü korkuyor:)

Katılım şartlarıyla ilgili tüm ayrıntılar burada.

Larousse Gastronomique‘te, hindistan cevizi yağı (kopra) ile ilgili aynen şöyle yazıyor: “Hindistan cevizinin kabuğu soyulduktan sonra güneşte kurutulan, doğranan ve yağı çıkarılmak üzere preslenmeye hazır hale getirilen içi. Sabun sanayinde uzun zamandır kullanılan kopra yağı, acılığını gidermenin yolu bulunduğundan beri gıda alanına da girdi. Uzun süre salanabilmesi ve nötr tadı sayesinde, Végétaline, Cocose, Cocliner gibi birçok değişik ad altında, bitkisel yağ olarak satılmaktadır.”

Hindistan cevizi yağı (HCY), mükemmel bir pişirme ve kızartma yağı; çünkü buharlaşma sıcaklığı 180 derece. HCY’nın %92.1′si doymuş yağ asitlerinden (Ama hemen panik yapmayın, çünkü faydası zararından fazla!), %6.2′si tekli doymamış yağ asitlerinden, %1.6′sı ise çoklu doymamış yağ asitlerinden oluşuyor. Bu açıdan, HCY’nın doymuş yağ grubundan olduğunu söyleyebiliriz. Ancak içindeki vitamin, mineral ve antioksidanların vücuda faydası da yadsınamayacak gibi. Hindistan cevizi yağı, tereyağ ile ikame edebileceğiniz bir yağ çeşidi, zaten üzerinde de aynen böyle yazıyor. Dolayısıyla, ne kadar tereyağ yiyorsanız, o kadar HCY yemenizde fayda var. İçinde faydalı vitaminler olsa da, doymuş bir yağ olduğunu unutmayalım.

HCY’nın saçlar, cilt, stres yönetimi, kolestrol seviyesi, kilo kaybı, bağışıklık sistemi, sindirim, kalp sağlığı, yüksek tansiyon, böbrek sorunları, diş sağlığı , diyabet ve kemik sağlığı üzerine olumlu etkileri olduğu söyleniyor. Bu olumlu etkilerin kökeninde, hindistan cevizinin içerdiği lauric acid, capric acid ve caprylic acid yanında,  hindistan cevizinin antimikrobiyal, antioksidan, antimantar ve antibakteriyel özellikleri olduğu söyleniyor.

Vücudumuz lauric asidi nasıl kullanır?

İnsan vücudu, lauric asidi, monolaurine çeviriyor. Monolaurin ise, uçuk, grip ve hatta AIDS’e sebep olan bakteri ve virüslere karşı giriştiği savaşla tanınıyor. Birçok virüs ve bakteriye karşı müthiş bir savaşçı olan hindistan cevizinin, savaş yöntemi henüz bulunamamış. Ancak bu özellikleriyle, geleneksel Hint alternatif tıp sistemi olan Ayurveda’da çok sıklıkla kullanılıyor.

HCY’nın faydalarından biri saçlarımıza. HCY, saçları besleyen en önemli doğal ürünlerden biri. Saçların  hem uzamasına, hem de parlamasına faydası oluyor. Saç diplerine düzenli olarak hindistan cevizi yağı ile yapılan masaj sayesinde, kepeklerden kurtulmamız mümkün. Hindistan’da, saç ürünlerinde bolca kullanılıyormuş zaten. Saç için yaptığımız badem yağlı maskeler gibi, hindistan cevizi yağıyla saç diplerimize masaj yapıp, üzerini bir streç filmle sarıp, ister 3-4 saat, ister bütün gece yatabiliriz.

Bir diğer faydası cildimize. HCY, mükemmel bir masaj yağı olarak kabul ediliyor. Her tür cilt için, çok iyi bir nemlendirici. Şu videoda (YouTube), güzel ciltli bir kız yağın nimetlerinden bahsediyor. HCY’nı eritip, boş bir burun damlası kutusuna koymuş. Yağı, makyaj çıkarıcı olarak kullanıyormuş. Damlalık yardımıyla, parmağına bir iki damla yağ alıp, göz çevresini siliyomuş. Eyeliner’ı silmek için, yağı bir kulak pamuğuna damlatıyormuş. Ayrıca yağın, eller ve yüzü, özellikle kışın, çok iyi nemlendirdiğini söylüyor. Besleyici özelliğinden faydalanmak için, rimelinin içine de bir iki damla damlatmış. Ayrıca, yine aynı damlalıkla tırnak diplerimize damlatarak, yumuşamaları için masaj yapabilirmişiz. Yine bir diğer kaynakta okuduğuma göre, HCY vücutta oluşan çatlaklarla mücadele etmede de oldukça iyiymiş. Hamilelik döneminde, karın bölgesine masaj yapmak için örneğin…

Hindistan cevizi yağının rahatlatıcı özelliğiyle, şakaklara yapılan masajla yorgunluğumuzu ve stresimizi azaltabiliriz.

Yaşla birlikte artan, kahverengi cilt lekeleri için de HCY öneriliyor.

Doymuş yağ yönünden zengin olan HCY’nın, kalp üzerine nasıl olumlu etki yaptığı tartışılan bir konu elbette. Ancak olumlu etkisi olduğu da gözardı edilemiyor. Uzmanlar, bunu %50 oranında içerdiği lauric aside bağlıyorlar. Lauric asidin ise, yüksek tansiyon ve yüksek kolestrole iyi geldiği ispatlanmış. Doymuş yağ olmasına rağmen, kötü kolestrol seviyesini (LDL) arttırmıyor.

HCY, kolay sindirilebilmesi, tiroit sisteminin işleyişine olumlu etkileri sayesinde kilo vermede de etkili. Pankreas üzerindeki gerilimi azaltıp, daha fazla kalori yakımına olanak verdiğinden, metabolizmanın hızlanması yönünde de etkili olduğu söyleniyor. Tropikal bölgelerde yaşayan ve her gün hindistan cevizi yiyen insanların; genelde kilolu ve obez olmaması da bu açıdan bakıldığında şaşırtıcı değil.

Yukarıda da bahsettiğimiz yağ asitleri sayesinde, HCY’nın bağışıklık sistemini güçlendirdiği de gösterilmiş. Ayrıca enfeksiyonlu bölge üzerine sürüldüğünde, yaraları tozdan, havadan, mantardan, virüs ve bakterilerden koruyan bir kalkan oluşturduğu biliniyor. Bu aşıdan, özellikle yaraların hızlı iyileşmesinde çok etkili olduğu söyleniyor.

HCY, insülin salınımında ve kan şekerinin kontrol altında tutulmasında da etkili. Kandaki şekerin, etkin bir biçimde kullanılmasını sağlayarak, diyabet riskini de azaltıyor. İçerdiği kalsiyum, magnesyum gibi önemli mineraller sayesinde, hem kemik hem de diş sağlığını iyi yönde etkiliyor. Ayrıca diş çürüklerini önleyici etkisi olduğu da söylenenler arasında.

HCY, özellikle atletler ve vücut geliştiriciler arasında da çok tercih edilen bir yağ imiş. Sebepleri arasında, diğer yağlara kıyasla daha az kalori içermesi ve yağın kolay bir şekilde enerjiye çevrilebilmesi (dolayısıyla vücutta  ve damarlarda daha zor birikmesi) sayılıyor.

Kaynaklar: OrganicFacts, CoconutOil

Ben bir süredir arıyordum bu yağı. Geçen gün bir organik markette karşıma çıkınca, kaptım bir tane. (Benim aldığım bu.) Kokusu mis gibi hindistan cevizi kokusu. Eklediğiniz şeye, kokusunu da katıyor. Buzdolabında saklıyorum şimdilik, tereyağından biraz daha katı bir kıvamda. Ama oda sıcaklığında, neredeyse sıvı oluyor. Aslında teorik olarak sıvı yağ gibi olması gerekiyormuş, ama benimki o kadar da su gibi olmuyor açıkçası.

Kızarmış ekmeğin üzerine sürüp yedik, çok lezizdi. Pilava henüz eklemedim, ama çok güzel olduğunu duydum. Asıl haftasonu yaptığım muzlu keke ekledim; çok yakıştı. Aşağıdaki tarifi bir kere mutlaka deneyin; hele çocukların bayılacağına eminim. (Hindistan cevizi yağı yerine tereyağ kullanarak da keki yapabilirsiniz elbette.)

Cevizli Muzlu Kek

Malzemeler:

- 3 büyük veya 5 yerli olgun muz
- 40 gram erimiş tereyağı
- 40 gram erimiş hindistan cevizi yağı
- 1 su bardağı şeker
- 1 yumurta
- 1 paket vanilin
- 1 çay kaşığı karbonat
- Bir çimdik tuz
- 1.5 su bardağından 1 parmak eksik tam buğday unu
- Yarım su bardağı iri kıyılmış ceviz parçası

Muzları çatalla ezerek püre yapın. İçine erimiş yağları ekleyip karıştırın. (Tahta kaşık kullanabilirsiniz.) Ardından içine şekeri, vanilini ve yumurtayı ekleyip, karıştırmaya devam edin. Karbonat ve tuzu da ekleyin. En son da ceviz parçalarını ekleyip, iyice karıştırın. Yağlanmış kek kalıbına dökün. Önceden ısıtılmış 175 derece fırında 50 dakika pişirin. Kekin rengi koyu oluyor; hem muz kullandığımızdan, hem de tam buğday unundan dolayı. Ilınınca üzerine pudra şekeri serpebilirsiniz.

Doktoramı bitirdikten sonraki ilk tatilimi, bir hafta Las Vegas’ta geçireceğim. Orada yine boş durmam muhtemelen; size ilginç birşeyler bulabilme amacıyla etrafı bol bol kolaçan ederim. Dönüşte görüşmek üzere, sağlıcakla kalın:)

TuzBİBER dergisinin Temmuz sayısı çıktı. pdf olarak indirmek isterseniz, buradan yapabilirsiniz. Keyifli okumalar…

(Özellikle Suudi Arabistan – Riyad’da hayat nasıl? Neler giyiyorlar? Nerelere gidiyorlar? Neler yasak? gibi konuları içeren bir yazı, benim çok ilgimi çekti. Arabistan’daki yaşam biçimini öğrenmiş oluyorsunuz.)

Mısır şurubu (corn syrup), özellikle Amerika, Meksika ve Kanada’da çok kullanılan bir besin tipi. Mısır şurubu, mısır ve darıdan elde ediliyor ve büyük bir kısmı glikoz; yani şeker. Mısır şurubu, yiyeceklere yumuşak bir kıvam ve doku versin, hacmini arttırsın, şekerin kristalize olmasını engellesin ve aroma eklesin diye kullanılıyor. Mısır şurubu, yüksek fruktozlu mısır şurubundan (high fructose corn syrup) farklı. Yüksek fruktozlu mısır şurubu, mısır şurubunun da işlenmiş hali. Bu şekilde, içindeki früktoz oranı daha da arttırılmış; dolayısıyla daha da tatlı. Glikoz şurubu ise, mısır şurubu ile eşanlamlı kullanılıyor. Mısır şurubu aslen mısırın nişastasından elde ediliyor.

Çok iyi bilinen birşey var: Şeker insanın kilo almasındaki en büyük etken. Ve sanmayın ki mısır nişastası sadece şekerli ürünler içinde kullanılıyor. Aksine, hazır ve işlenmiş ürünlerin çoğunda mevcut. Mesela tavuk nuggetlar, kahvaltılık gevrekler, baharat karışımları, içecekler, vs. Özellikle Amerika’da, paket içinde satılan hazır ve işlenmiş yemekler çok daha fazla olduğu için, Amerikalılar mısır şurubunu daha fazla tüketiyorlar.

Mısır nişastası ve mısır şurubu ile ilgili bildiklerimi çevremle paylaşırken, ukalalık yaptığım düşünüldü çoğu zaman. Oysa, yabancı yayınları takip ettiğimden ve Amerika’da bu işlerle ilgili bir arkadaşımın paylaştıklarından; GDO’dan da, pastanelerde bolca kullanılan glikoz şuruplarından da daha erken haberim oldu.

Şimdi bakın, Osman Müftüoğlu Pazar günkü yazısında neler yazmış:

“Yüksek fruktozlu mısır şurubu son yıllarda en yaygın kullanılan şeker kaynaklarından biri haline geldi. Fruktoz şurubunun kullanımı arttıkça, kilo sorunu da global bir tehlikeye dönüştü. Fruktoz şurubu normal şekere oranla daha ucuz. Bu nedenle gazlı-kolalı meşrubatlardan paketlenmiş atıştırmalara, baklavalardan dışarıdan aldığınız sütlü tatlıların önemli bir bölümüne ve hatta reçellere kadar pek çok gıdaya bu yeni şeker ekleniyor. Fruktoz şurubundaki şeker kana çok hızlı karışıyor. Kendinizi kısa bir süre sonra aç hissetmenize yol açan bazı hormonal ve kimyasal sistemleri tetikliyor. Bunların en önemlisi ve en tehlikelisi de insülin salgısının çok ama çok artması. Artan insülin salgısı kanınızda şeker dalgalanmalarına yol açıyor. Beyninize, daha fazla yemeniz ve yağ hücrelerinizde daha çok yağ depolamanız yönünde talimatlar gönderiyor. Son yılların en etkili diyeti olan düşük glisemik yüklü beslenmenin en önemli noktalarından biri, fruktoz şurubu içeren yiyecek ve içeceklerden uzak durmak. Bunun yolu da meşrubatların, gazlı-kolalı içeceklerin, abur cubur atıştırmaların etiketlerini okumaktan geçiyor. Kısacası, etiket okumak çok önemli bir nokta.”

Yeşil Çaylı Kit Kat:

Ananaslı Kit Kat:

Kivili Kit Kat:

Portakallı Kit Kat:

Vanilyalı Kit Kat:

Çilekli Kit Kat:

Bu arada ben Nestle olsam,  GIA için iyi birşeyler düşünürüm valla:) İsteseler bu kadar reklam yapamazlardı herhalde…

Bu da bir resim olarak bana gelen bir e-mail. Resimdeki çılgın adamın kim olduğunu bilmiyorum; ama kendisine saygı duyduğum kesin:) Bu dev Kit Kat’ı yapabilmek için gerekenler: Bir sürü çikolata, koca bir tekne ve küp şeklinde kakaolu gofretler.

Kocaman tekneye, erimiş çikolata döküyorsunuz. Çikolatanın üzerine, küp şeklindeki gofretleri dizmeye başlıyorsunuz. Dizdikten sonra, gofretlerin üzerine kalan çikolatayı da döküyorsunuz.

Ardından, buzdolabınızda büyük bir yer açıyorsunuz ve Kit Kat’ı yerleştiriyorsunuz. Donduktan sonra, 1 aylık Kit Kat’ınız hazır!

Ben köfte harcına, ufalanmış bayat ekmek yerine, etimek koyuyorum. Annem de öyle yapıyor çünkü. Eşim de bu işe çok şaşırıyor. Bugün dedi ki: “Bence bu sizin uydurmanız, kimse köfteye etimek koymuyordur.” Ben de kesin birilerinin bu işi yaptığını savundum. Şimdi bir anket başlatıyorum; hem de köfte konusunda bir kamuoyu yoklaması olur:

Köfte harcına ne koyuyorsunuz sevgili okuyucularım?

Eti Cin, küçüklüğümüzün bisküvisi. O kadar çok sayıda meraklısı var ki. Eti, Eti Cin’leri küçük boy halinde paketleyip satmaya başladı biliyorsunuz. Tabii bisküvisi fazlalaştı, portakal jöleli kısmı azaldı. Ve gerçek Eti Cin meraklılarının hoşuna gitmedi bu durum, hem de hiç. Önce Cengiz Semercioğlu‘ndan duydum, sonra da Eti Cin manyağı bir arkadaşımdan.

Eti’ye duyrulur…  Saygılarımla.