hafif tarif

Yazdır

Çiğ besin diyetinde, adı zaten üstünde, tüketilen besinlerin büyük kısmının çiğ olması gerekiyor. Çiğ besin diyeti akımını benimseyenler (raw foodist), besinleri ne kadar çiğ tüketirsek o kadar faydalı ve sağlıklı olduğuna inanıyorlar. Besinlerin belirli bir dereceye kadar pişirilmesine müsaade var; o da 40-46 derece arası. Kendi aralarında da ayrılıyorlar: Çiğ-vejeteryanlar (raw vegetarianism), çiğ-veganlar (raw vegan) ve çiğ-etoburlar (raw omnivorous).

Çiğ-veganlar: 46 derecenin üzerinde pişirilmemiş ve işlenmemiş çiğ besinleri yiyorlar. Bu derecenin üzerinde pişirilen besinlerde zaten fayda kalmadığını, hatta vücut için zararlı bile olduğunu düşünüyorlar. Ana besin kaynakları: Meyve, sebze, yemişler ve sebze filizleri. (Biliyorsunuz, veganlar süt ürünü tüketmeyen (süt, yoğurt, yumurta, peynir) vejeteryanlardır.) İddialarına göre, çiğ-veganlar az kilolu, daha fazla enerjili, temiz ciltli ve insülin toleransları çok iyi bireyler.

Çiğ-vejeteryanlar: Diyetlerinden eti, balığı, kümes hayvanlarını çıkaranlar. Ama yumurta yiyorlar. Çiğ veganlardan farkları, onların yemediği yumurta, süt ürünleri ve bal yemeleri.

Genel olarak okuduğum ve seyrettiklerimin özeti olarak şunu söyleyebilirim: Çiğ besin diyeti uygulayanların, az protein aldığı ve dolayısıyla da kaslarının eriyeceği düşünülüyor. Onlar da aksini iddia edip, birden fazla dünya vücut şampiyonu ve tenisçinin çiğ besin diyetine uyduklarını söylüyorlar. Protein az olunca, enerjileri de az olacakmış gibi düşünüyoruz; ama aksine onlar kendilerini eskisinden çok daha enerjik hissettiklerini söylüyorlar. BBC’de izlediğim bir belgeselde yapılan deneyde, bir gruba bir süre boyunca çiğ besin verilmişti. Bu süre sonunda kan değerlerinde oldukça büyük bir iyileşme görülmüştü. Ayrıca sindirim ve boşaltım sistemleri de çok iyi çalışmıştı.

Raw food akımı, günlük hayatı biraz zorlayan bir akım tabii. Yiyeceklerinizi yanınızda taşımanız gerekiyor. Örneğin, pirinci bir gece önceden suya koyuyorlarmış ve ertesi gün o şekilde yiyorlarmış. Bakliyatları ve pirinci bir diğer yeme biçimi ise filizlendirip yemek. Blender çok kullandıkları birşey, çünkü sık sık sebzelerin sularını sıkıp içiyorlar. Besinlerin dondurulmasıyla ilgili bir sorunları yok, bilhakis daha bile iyi olduğunu söylüyorlar.

Sanmayın ki, çiğ besinciler her istediklerini yiyemezler. Örneğin aşağıdaki dondurma hem bir raw food akımını destekleyen kişi için uygun, hem de formunu korumak isteyen biri için…

Muzlu Dondurma (2 kase için)

Malzemeler:

- 2 adet muz
- Çeyrek su bardağı süt

Muzları soyup, bir gece önceden derin dondurucuya koyun; iyice buz kıvamına gelsinler. Ertesi gün, buz kırabilecek kadar güçlü bir mutfak robotuna, sütü koyun, üzerine de muzları. Karıştırdıktan sonra dondurmanız hazır. İçine badem, fındık, ceviz de ekleyebilirsiniz. Kıvamı krem şanti gibi oluyor. Tadı ise muzlu süt gibi, oldukça tatlı. Muzları mümkünse ufak ufak kesip de koyun, parçalanmaları daha kolay olur. Ben robottan çıkardıktan sonra bir kaseye koyup tekrar dondurucuya koydum bir süre; iyice donmasını istedim.

Bu yöntemi deneyip de beğendikten sonra, aklıma yeni dondurmalar düştü. İlki şeftalili, ikincisi ise kavunlu. Sizce de harika olma ihtimalleri yok mu? Deneyip bildireceğim:)